Kiedy odeszłam z korporacji, byłam pewna, że rynek otworzy się przede mną szeroko. Przecież miałam kompetencje. Lata doświadczenia. Wpływy w branży i dwa tysiące kontaktów na LinkedIn.

Miałam też ambicje, aby nie wracać na etat, lecz zacząć budować coś swojego. A to wymagało ode mnie zdobycia szerszej publiczność i dotarcia do osób, które mnie nie znają.

Wiedziałam, że jestem dobra. Ty też to o sobie wiesz. A jednak po kilku miesiącach wolności czekała mnie cisza. Telefony przestały dzwonić nie dlatego, że nagle przestałam być wartościowa. Ale dlatego, że przestałam być widoczna.

I wtedy zrozumiałam coś, o czym nikt nigdy mi nie powiedział:

Albo zacznę działać w realu i wkładać wizytówki
za wycieraczki aut, albo zacznę być widoczna w sieci.

Nie było trzeciej drogi.

Rynek nie jest zaprojektowany dla ludzi, którzy cicho siedzą w kącie. Bez względu na to, czy chcesz pracować dla kogoś, czy dla siebie – musisz wyjść ze swojej norki. Nie możesz liczyć na to, że poznasz swojego przyszłego pracodawcę stojąc w kolejce osiedlowego sklepiku po bułki na śniadanie. Albo że poznasz tam przyszłych swoich klientów, którzy zdecydują się zapłacić Ci za Twoje usługi. 

Ty to wiesz. Zawsze to czułeś. Ale jakaś obawa kazała Ci siedzieć cicho. Nie wychylać się. Nie mówić publicznie tego, co masz do powiedzenia, bo możesz się wystawić na ocenę innych.

Tyle, że jeśli nie wkładasz swoich wizytówek za wycieraczki samochodów, ani nie budujesz swojej marki w social mediach, skazujesz się na ciszę.

Moment, w którym wszystko się zmienia.

Pamiętam dzień, w którym zadałam sobie pytanie:

„A co, jeśli nie muszę być widoczna dla wszystkich? 

Co, jeśli wystarczy, że będę widoczna dla tych, którzy naprawdę mnie potrzebują?”

To był pierwszy krok, by przestać się bać… i zacząć działać. Nie zmieniłam swojego doświadczenia. Nie wymyśliłam siebie na nowo. Zbudowałam system widoczności, który działał, zanim ja weszłam do gry.

Widoczność to nie krzyk.
To architetura.

W programie Kariera Portfelowa pokazuję liderom, jak projektować swoją widoczność tak, by nie musieli walczyć o uwagę. Bo widoczność nie potrzebuje krzyku, a świadomy ruch. 

Zbyt wiele publikacji na LinkedIn mówi o konferencjach, obecnościach, wydarzeniach, spotkaniach, a zbyt mało jest mowy o rozwiązywaniu konkretnych problemów. 

Nie potrzebujesz bywać na biznesowych śniadaniach.

Nie potrzebujesz fotografii z celebrytą.
Nie potrzebujesz postów o niczym.
Nie potrzebujesz „grać pod algorytm”.

Potrzebujesz:

• Niszy, która eliminuje konkurencję, zanim zaczniesz rozmowę.
• Treści, które będą pracowały na Twoją widoczność, zanim Ty wejdziesz do gry.
• Narracji, która buduje autorytet, a nie tłumaczy się z przeszłości.
• Oferty, której rynek nie może zignorować.

Dlaczego to działa?

Bo Twój problem nie leży w braku kompetencji. Nie leży w braku doświadczenia. Leży w braku systemu, który mówi światu, kim jesteś, zanim ktokolwiek zapyta o Twoje CV.

To nie jest kwestia „jeszcze nie teraz”.
To jest kwestia „albo teraz, albo nigdy”.

Co się stanie jeśli tego nie zrobisz?

Nie stracisz pracy. Praca się znajdzie. Ale to nie będzie praca, która wie, kim jesteś i co potrafisz.

Twoja siła stanie się Twoim ciężarem. Twoje kompetencje zamienią się w frustrację. A im więcej będziesz umiał, tym trudniej będzie Ci znieść to, że jesteś… niewidzialny.

Brak strategii = brak rynku.

Brak rynku = brak wpływu.

Brak wpływu = powrót na cudze warunki.

To jest program dla liderów, którzy mają dość czekania.

Program Kariera Portfelowa nie jest dla wszystkich. Jest dla tych, którzy są gotowi przejąć stery. Nie pokażę Ci w nim jak się wyróżnić. Pokażę Ci jak nie mieć konkurencji.

Nie teoria. Nie coaching. System.

Jeśli jesteś gotów zaprojektować swoją drugą połowę kariery na własnych zasadach – zacznij tutaj → [link]

Program zaczynamy 21 sierpnia i jest nas już parę osób. Zrób to dla swojej kariery.